Το επιτελικό κράτος, όσον αφορά στα δικαιώματα των πολιτών, είτε τα περιορίζει, είτε τα εκχωρεί στους επιτελείς του, απευθείας ή πλαγίως. Όσον αφορά δε στις υποχρεώσεις του, εισάγει την ατομική ευθύνη σε θέματα αποκλειστικής του αρμοδιότητας κι έτσι το χρέος μοιράζεται. Σε βάρος των πολιτών. Στη σούμα του το πράγμα, η βάρκα γέρνει. Διπλά. Κι όταν θα βυθιστεί, μπορεί να είναι αργά. Θα πρέπει να μην πνιγούμε, για να τραβήξουμε το κουπί. Αν βέβαια τα καταφέρουμε, μάλλον θα φτάσουμε στον τόπο μας. Κι αυτός είναι ένας λόγος για να πιστέψουμε ότι μπορούμε.
Εικονογράφηση: Στέλλα Δημητρακοπούλου
Γρηγόρης Γαϊτανάρος_blog 