Έτρεχα, έτρεχα, έτρεχα. Προσπερνούσα εμπόδια. Συνέχιζα. Ωραίες γυναίκες. Έχω συνηθίσει τελευταία. Αναποδιές. Αυτές πάλι, δεν τις γλυτώνει κανείς. Προσπερνούσα αυτοκίνητα. Τόσο πολύ έτρεχα. Ήμουν ελαφρύς. Πιο πολύ απ’ το κανονικό. Συνέχιζα να τρέχω και να προσπερνώ. Σταμάτησα απότομα. Δεν ήμουν κουρασμένος. Κοίταξα τον ουρανό. Ήταν γεμάτος αστέρια. Μέχρι που έφαγα μια καλή στο στόμα. Το πόδι της κόρης μου, στάθηκε ανελέητο. Ευθεία στα δόντια. Έβγαλα μια κραυγή. Ευτυχώς, δεν την ξύπνησα. Κοίταξα ψηλά. Τα αστέρια ήταν ακόμα εκεί. Φωτισμένα με ηλεκτρικό.
Φωτογραφία: Calwaen Liew
Γρηγόρης Γαϊτανάρος_blog 