Βγάζω τα γυαλιά. Τα μάτια μου καίνε. Κανένα μανεκένε. Απλά, στον υπολογιστή όλη μέρα. Πονάει το κεφάλι μου. Παίρνω ντεπόν. Χωρίς νερό. Απ’ αυτό που διαλύεται μόνο του στο στόμα. Σκέφτομαι. Αυτό που θα με παρηγορούσε. Βάζω τα γυαλιά μου στη θέση τους. Σκρολάρω και βλέπω μοντέλα να διαφημίζουν νερά. Δεν μας παρακολουθούν απλά. Ξέρουν και τι ακριβώς σκεφτόμαστε.
Φωτογραφία: Luis Villasmil
Γρηγόρης Γαϊτανάρος_blog 