Το μεγάλο ντέρμπι_μικρό πεζό

Μετά από δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης και άλλα δύο πανδημίας -που ενέτειναν την υπάρχουσα κρίση-, οι περισσότεροι Έλληνες φαίνεται πως χωρίζονται πλέον σε εξαγριωμένους και αποβλακωμένους. Πάνε τα αριστεροί-δεξιοί, Ολυμπιακοί-Παναθηναϊκοί, του Mega ή του Ant1 και όλα τα γνωστά δίπολα της μεταπολίτευσης. Το μεγάλο ντέρμπι, παίζεται πια μεταξύ αγριότητας και βλακείας. Το πρόβλημα βέβαια βρίσκεταιΣυνέχεια ανάγνωσης «Το μεγάλο ντέρμπι_μικρό πεζό»

2022 σώσε μας_ευχή

Ο Πρωθυπουργός πουλάει. Πουλάει τουρισμό. Άρα, πρέπει να προωθεί τον τουρισμό και να είναι τουρίστας. Πρέπει επίσης να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του, για να διευκολύνει τον τουρισμό. Ακόμα και να λέει ψέματα. Αυτή είναι η στρατηγική του μάρκετινγκ του Πρωθυπουργού. Επιθετική. Έτσι -κατά τη γνώμη του- θα πάει μπροστά η χώρα. ΓιατίΣυνέχεια ανάγνωσης «2022 σώσε μας_ευχή»

6 Δεκέμβρη_σχόλιο

Δεν ξεχνάμε. Τον Αλέξη. Την οικογένειά του. Την εξέγερση. Τον δολοφόνο Κορκονέα. Τον συνεργό του Σαραλιώτη. Τους συνηγόρους τους και τα χυδαία τους επιχειρήματα. Το «έπραξε σωστά» του αντιπροέδρου της ΝΔ. Τη στάση των media.  Αυτήν και να θέλουμε να την ξεχάσουμε, είναι αδύνατο. Κάθε μέρα το ίδιο βιολί. Σε κάθε παρτιτούρα. Έγινε η απώλεια τηςΣυνέχεια ανάγνωσης «6 Δεκέμβρη_σχόλιο»

Αντί-οδηγίες_σχόλιο

Αν σου ’ρθει να τη βρίσεις, κατάπιε τη γλώσσα σου με μπόλικο νερό. Αν σου ’ρθει να τη χτυπήσεις, βάλε το χέρι σου στο γνωστό σημείο. Αν σου ’ρθει δε να τη σκοτώσεις, πάρε φόρα και ετοιμάσου να παραδοθείς στο κενό. Έτσι θα ’ναι καλύτερα για όλους.  Φωτογραφία: Sydney Sims

48 χρόνια μετά_σχόλιο

Επέτειος του Πολυτεχνείου: την ώρα που κάποιοι τιμούν τους νεκρούς, τους βασανισμένους, τους εξόριστους και τους εξεγερμένους, άλλοι νοσταλγούν το πουλί της δικτατορίας. Δεν γίναμε όλοι δημοκράτες σ’ αυτήν τη χώρα, επειδή πέρασαν 48 χρόνια… Έχουμε ακόμα δουλειά. Ίσως περισσότερη από άλλοτε.

Ο εκσφενδονισμός_μικρό πεζό

Αφού γέλασαν και οι πέτρες, σταμάτησαν. Τίποτα πια δεν φαινόταν αστείο. Η κυβέρνηση αποφάσισε να τις στύψει. Διαμήνυσε ότι ο χυμός τους είναι πολύ θρεπτικός. Τότε ήταν που ξεκίνησε ο εκσφενδονισμός. Αυτόνομα, χωρίς τη βοήθεια των χεριών. Οι πέτρες ξανάνιωσαν. Σιγά-σιγά, άρχισαν και πάλι να γελάνε.   Φωτογραφία: Victor Toweet

Οι μάρτυρες_σχόλιο

O τελευταίος ( ; ) ζωντανός μάρτυρας στην υπόθεση του Noor 1. Ζητάει με κάθε τρόπο και από κάθε αρμόδιο προστασία. Δεν την έχει. Κάνει δημόσια έκκληση στην τηλεόραση. Εξακολουθεί να μην την έχει. Ξέρει τι θα ακολουθήσει. Φροντίζει το τέλος του να κάνει κρότο. Τουλάχιστον, να αξίζει. Και περιμένει. Τον θάνατο που θα σημάνει αμετακλήτως την κατάλυση τουΣυνέχεια ανάγνωσης «Οι μάρτυρες_σχόλιο»

La cosa nostra_σχόλιο

Η δική τους η δουλειά είναι να ξεπλένουν, να καλύπτουν, να σκοτώνουν, να αποσιωπούν. Να έχουν ένα καλό σχέδιο. Η δική μας είναι να μιλάμε, να αντιδράμε, να θυμόμαστε, να μην το βάζουμε κάτω. Να τους χαλάσουμε το σχέδιο. Γιατί, ή το σχέδιό τους θα πετύχει ή εμείς θα μείνουμε ζωντανοί. Δεν γίνονται και ταΣυνέχεια ανάγνωσης «La cosa nostra_σχόλιο»

Δεσποινίς συμβουλή_ μικρή ιστορία

Ένας νέος πλησιάζει τον γέροντα του χωριού.– Γέροντα, δώσ’ μου κι εμένα μια συμβουλή. Τι να κάνω για να πετύχω στη ζωή;– Θέλεις πολύ να πετύχεις;– Ναι, το θέλω πολύ.– Τότε, πρώτα, πρέπει να ωφελήσεις τον εαυτό σου. Έπειτα, ίσως χρειαστεί να βλάψεις τους άλλους.Ο νέος κοιτάζει τον γέροντα σιωπηλός. Στη συνέχεια, απομακρύνεται με τοΣυνέχεια ανάγνωσης «Δεσποινίς συμβουλή_ μικρή ιστορία»

Στη γη_μικρό πεζό

Η κοινωνία μας έχει πρόβλημα. Κι αυτό, δεν είναι μόνο οικονομικό. Κάτι χάθηκε, οριστικά. Κάτι ψάχνουμε να βρούμε, κι εμείς, διστακτικά. Στο μεταξύ, γέννησε το φίδι. Αυτό που κρυβόταν υπομονετικά, στα χρόνια τα παχιά, στα χρόνια τα φευγάτα. Κι έπαιρνε χίλιες μορφές, όταν έβγαινε από την τρύπα του. Χωρούσε εδώ, δάγκωνε εκεί, πότε σαν σαύρα,Συνέχεια ανάγνωσης «Στη γη_μικρό πεζό»